Ervaring Berlijn – Geschreven door Marc

De wekker ging, het was D-Day voor de studiereis van LSV Ingenium en Pur Sang. Een veelbelovende reis naar een historische goudmijn genaamd Berlijn. Het was vier uur ’s nachts, mijn koffer en rugzak stonden klaar in de hoek van mijn kamer, de broodjes voor onderweg lagen op het aanrecht. Ondertussen begon de eerder aangemaakte groepsapp steeds meer tot leven te komen terwijl de tijd om te verzamelen steeds dichterbij kwam. Na een kwartier besloot ik met mijn spullen richting het afgesproken ophaalpunt te lopen en kon ik gelijk instappen.

Op naar het vliegtuig!
Aangekomen op Schiphol om kwart voor vijf sloten wij ons na een korte zoektocht aan bij de enkelingen die al klaarstonden op het afgesproken verzamelpunt. Langzaam werd de groep steeds groter en kwam de fantastische reis waar al lang naar werd uitgekeken steeds dichterbij. Aangezien wij van te voren al waren ingecheckt waren de meesten binnen no time door de douane heen. Alleen een kleine opstopping bij de achterste rij, precies de rij waar ik in stond natuurlijk, doordat letterlijk iedere koffer open gemaakt moest worden ter controle. Na nog even rondgelopen te hebben door het taxfree gedeelte was het tijd om te boarden. Heel tactisch was de groep vlak voor het poortje gaan staan bij de gate waardoor wij als een van de eersten het vliegtuig konden betreden. Iedereen had zijn of haar plekje gevonden en we were ready for take-off!


Berlijn foto 31

Duitsers gonna Duits
Rond half negen kwamen we aan in Berlijn en gingen we massaal op zoek naar het punt waar kaartjes verkocht werden voor het openbaar vervoer. Na enkele opties besproken te hebben werd unaniem de keuze gemaakt om per persoon een kaartje, geldig voor drie dagen, te kopen. Nadat ruim vijftien medereizigers voor mij hun kaartje hadden gehaald was het mijn beurt. Wonderbaarlijk genoeg had de vrouw achter de kassa nog niet door dat wij geen Duitsers waren want ze begon direct met een vrolijk Duits verhaal over het duurdere kaartje waar je dan korting bij kreeg voor musea. Niet geschoten altijd mis. Het leek de vrouw echter te verassen dat ik na haar enthousiaste verhaal toch koos voor het driedaagse kaartje, net zoals mijn vijftien voorgangers en de enkelingen na mij.

Berlijn foto 33

Het hostel
Met ons kaartje op zak liepen we massaal naar het punt waar we op onze bus konden wachten. Vrij snel kwam er een bus aan en werd er al schreeuwend medegedeeld dat dit onze bus was en we snel in moesten stappen, dit deed de helft, de andere helft wachtte op de volgende bus. Eenmaal aangekomen bij ons prachtige hostel bleek de andere groep er al te zijn en zelfs al bezig te zijn met het opbergen van hun bagage. Het hostel leek vanaf de voorkant vrij klein. Links ervan was een leuk terrasje, hier ga ik nog eens lekker onderuit zakken met een biertje, dacht ik. (Spoiler: is niet gebeurt) Na het hostel in te lopen kwam je in een gang uit met direct rechts en links van je een deur. De rechter deur ging naar een lounge en de linker kwam uit in een soort klein cafétje. Aan het einde van de gang was een deur die leidde tot een mooie binnenplaats die leidde naar de lobby. Eenmaal daar werden we direct een verdieping naar beneden gedirigeerd om daar in een soort bunker onze handbagage achter te laten. We verzamelden weer op de binnenplaats waar iedereen een rood shirt ontving met zijn of haar naam er op. Na de shirts snel aangetrokken te hebben, begonnen we aan ons drukke programma.

Berlijn foto 37

Berlijn foto 39

De kennismakingsspelletjes
Een van de uitdagingen van het op reis gaan met een grote groep is het grote aantal mensen dat elkaar nog niet kent. Al snel bleek iedereen wel redelijk met elkaar op te kunnen schieten, maar om het toch een beetje te helpen was er een kennismakingsspel bedacht. Hiervoor gingen we naar een parkje gelegen aan het Altes Museum. Dit parkje is bekend van de vele speeches en parades die hier gegeven werden voor en door Adolf Hitler tijdens de Tweede Wereldoorlog. Onderweg naar dit parkje liep de groep langs een klein winkeltje waar broodjes en drinken werd verkocht. Een prachtige timing want ondertussen was iedereen wel hongerig en dorstig. Dit was gelijk onze eerste realisatie dat Berlijn ontzettend achterloopt wat pinnen betreft. Dan denk je misschien: “Oh, hadden ze nog geen contactloos pinnen dan?” Precies, dat hadden ze niet! Sterker nog, negen van de tien zaken heeft niet eens een pin apparaat! Lekker ouderwets alles met contant geld afrekenen dus. Sta je dan met je briefje van vijftig in je hand om een broodje van twee euro af te rekenen.

Vervolgens liep de groep, al knabbelend en slurpend aan de ingekochte waren, door naar onze bestemming, het parkje. Onderweg voor het eerst kennis gemaakt met een gezellige Pretzel-verkoper die trots vertelde dat hij ze in verschillende smaken had. Twee, hij had twee smaken. Met kaas en zonder kaas, spannend! Aangekomen in het parkje gingen we in een grote kring op het grasveld zitten. Terwijl iedereen nog even genoot van het lekkere weer en van hun broodje, werden we meerdere keren gestoord door gekke Duitsers die aandacht tekort hadden, we vielen natuurlijk ook wel enorm op met 21 rode T-shirts. Zo kwam een oude vent flirten met de dames, en maakten we kennis met Ali de schoonmaker die ook een rood shirt aan had en wilde bonden.

De organisatie had een leuk spelletje bedacht waarbij iedereen kleine dingetjes van elkaar te weten kwam door twee parallelle lijnen tegenover elkaar te trekken. Vervolgens werd er een tegenstelling geroepen en moest iedereen individueel een keuze maken welke kant zij kozen. Zo was er bijvoorbeeld ‘Spenden’ vs ‘Sparen’ en ‘Sportief’ vs ‘Intellectueel’. Hierna werd de groep in tweeën gesplitst en was het de bedoeling dat iedereen twee waarheden en een leugen over zichzelf verteld zonder aan te geven wat de leugen was. Vervolgens was het aan de rest van de groep om te achterhalen wat de leugen was. Een leuke manier om toch iets over elkaar te leren en erachter te komen dat sommigen van ons echt belabberde leugenaars zijn!

Berlijn foto 1

Berlijn foto 2

Berlijn foto 3

Berlijn foto 4

Lunch 2.0 en de kamers
Na even doorgebracht te hebben in het parkje liepen we terug richting het hostel. Halverwege de terugweg liepen we langs een pleintje vol met tafels van wat verschillende restaurantjes er omheen. Wij besloten hier ergens nog wat tijd door te brengen aangezien om drie uur pas de kamers in het hostel beschikbaar waren. Na even rondgekeken te hebben, viel de keuze op een Spaans tapas restaurant waar we eventjes hebben genoten van de muziek, de zon, de tapas en natuurlijk het bier. Een excentrieke enkeling waagde zich zelfs aan een bananenbiertje. Toen het eenmaal drie uur was en de rekening met enige moeite betaald was, vervolgde wij onze wandeling naar het hostel. Bij het hostel aangekomen ontving iedere kamer, de kamerverdeling was eerder al bekend gemaakt, de sleutels. Iedereen was blij met zijn of haar kamer op een groepje na, mijn groepje. De kamer was extreem klein en de bedden waren heel vies. We maakten snel wat foto’s van de verschillende kleurrijke vlekken in het bed en zijn direct naar de receptie gegaan. De jongeman achter de balie wilde in eerste instantie niet echt meewerken, maar na het zien van de foto’s van de kleurrijke bed-schilderingen kregen wij snel een andere kamer aangewezen. Hier zouden wij diezelfde avond nog terecht kunnen als wij aan het einde van de dag terugkeerden naar het hostel.

Berlijn foto 36

Berlijn foto 40

Friedrichshain en de Pirates
Niet veel later kwamen de eerste groepjes alweer naar beneden en verzamelden we ons in de binnentuin voor de ‘Friedrichshain’ looproute. Deze looproute was ruim zes kilometer en eindigde bij een foodtruck terrein genaamd YAAM. Onderweg kregen wij van een enthousiaste gids, Lois, de leukste feitjes over de vele gebouwtjes langs deze route. Eenmaal aangekomen bij het eindpunt bleek YAAM echt een soort mix van een verlaten kermisterrein en een getto te zijn. Voor de ingang vertelde een vriendelijke man in een combinatie van Vlaams, Engels en Duits ons dat de echte leuke restaurantjes om de hoek waren bij de Berlijnse muur. Vol goede moed liepen wij dus de hoek om waar schijnbaar direct de originele Berlijnse muur al begon. De muur leek eindeloos doordat iedereen uitgehongerd was, maar toch konden we de historische waarde van de muur niet negeren. Hier en daar werden foto’s gemaakt en we zongen gezellig mee met de enkele straatmuzikanten langs de muur.

Aan het einde van de muur kwamen we bij een groot overdekt terras uit wat al snel een groot restaurant bleek te zijn. Vol enthousiasme renden we naar een tafel toe en binnen enkele minuten zat iedereen geduldig te wachten op de bestelde gerechten. Ondertussen hebben we nog flink gelachen omdat de ober dacht dat Joost anders geaard was, hij zou ‘m zelfs voor 100 dollar mee naar achter nemen. Enkele uren later zat iedereen nog heerlijk na te genieten met een laatste drankje waarna we via het nabijgelegen metrostation terugkeerden naar het hostel. Eenmaal aangekomen was het al rond elf uur en was iedereen gebroken.

Na elkaar een fijne nachtrust toegewenst te hebben ging iedereen naar de kamer. Samen met de rest van mijn kamer liep ik nog even naar de receptie om onze nieuwe sleutels in ontvangst te nemen waarna ook wij snel naar onze kamer gingen, dit bleek een suite van het hostel te zijn dus wij hadden niets meer te klagen. Toen ook wij eenmaal in een kamer gesetteld waren gingen we nog even naar de lounge bij de binnenplaats waar we nog enkele uurtjes gezellig hebben gekletst voordat het tijd werd om naar bed te gaan.

Berlijn foto 5

Berlijn foto 7

Berlijn foto 38

De Brandenburger Tor en het Holocaustmonument
Na een heerlijke en welverdiende rust was het tijd om met zijn allen te beginnen aan het ontbijt. In recensies op het internet werd het ontbijt als ‘karig’ en ‘onvoldoende’ beschreven. Het was daarom een welkome verrassing dat het ontbijt bestond uit verschillende soorten yoghurt, muesli, croissantjes, bolletjes en verschillende soorten beleg. Daarnaast was er een ruime hoeveelheid koffie, thee en sinaasappelsap te krijgen.

Niet veel later stond ik samen met enkele andere medereizigers in de binnenplaats te wachten tot we met zijn allen aan onze volgende trip zouden beginnen. Een bezoekje aan de Brandenburger Tor en het Holocaust monument. Mede vanwege de ervaringen met de vorige looproute was al snel de keuze gemaakt om het openbaar vervoer te pakken en vervolgens via de Brandenburger Tor een klein stukje te lopen om zo uit te komen bij het Holocaust monument. Bij de Brandenburger Tor hebben we gelijk even een groeps-selfie gemaakt en na een franse geschiedenisles van Jesper hebben we onze route voortgezet.
Het Holocaust monument bestaat uit 2711 betonblokken variërend in hoogte van 20cm tot 4,5 meter met onderlinge tussenruimte van 95cm. Dit betekent dat je overal tussendoor kan lopen en de ene pilaar tot je enkel komt en de volgende ver boven je uit torent. Het interessante aan dit monument is dat de vloer golvend is en dat hierdoor de toppen van de pilaren ongeveer op dezelfde hoogte uitkomen. Vanaf een afstandje lijkt het dus alsof het allemaal even hoog is maar als je er middenin staat, is dit duidelijk niet het geval. Nadat iedereen zijn of haar ogen had uitgekeken was het tijd voor een korte fotoshoot. Een klein groepje ging alvast naar Checkpoint Charlie, een bezienswaardigheid vlakbij, terwijl een ander deel van de groep op een nabijgelegen terrasje even een drankje ging drinken.


Berlijn foto 32

Berlijn foto 29

Berlijn foto 8

Ons volgende checkpoint
Na nog even genoten te hebben van een drankje in de zon is ook de tweede groep richting Checkpoint Charlie gaan wandelen. De bedoeling was om onderweg langs een winkel te gaan om wat voedsel en blarenpleisters te halen, helaas werd al snel duidelijk dat hemelvaart ook echt betekent dat geen enkele winkelmedewerker meer op aarde is. Alles was potdicht dus vervolgden wij onze weg naar Checkpoint Charlie. Ik was hier, net zoals velen van ons, nog nooit geweest en het was daarom een behoorlijke teleurstelling dat het allemaal ging om een klein hutje dat net zo goed een schuurtje had kunnen zijn voor wat tuingereedschap. De muurschilderingen, de vele souvenir-winkeltjes en de verhalen achter de posters maakten veel goed maar de echte redder bleek de McDonalds verderop in de straat. Massaal gingen we de McDonalds in om eindelijk die welverdiende lunch te halen en ons op te laden voor de volgende trip, de fietstour door Berlijn.

Berlijn foto 14

Een stukje fietsen en onze tweede avond
Na wat foto’s gemaakt te hebben bij Checkpoint Charlie gingen we op weg naar het volgende punt op de planning, een fietstour van drie-en-een-half uur door Berlijn met een Nederlandse gids. Hier kwam de gehele groep weer bij elkaar en wisselden we verhalen uit met elkaar over het afgelopen paar uur terwijl we wachtten op onze beurt om te fietsen. De Duitse mensen van de fietstour wilde in eerste instantie dat we een helm droegen tijdens de tour. Na een korte uitleg van onze Nederlandse gids dat het hier ging om Nederlanders die al sinds hun vierde levensjaar fietsen en niet om zomaar een groepje incapabele toeristen was duidelijk dat dat niet ging gebeuren.

Iedereen koos een fiets en de groep werd in tweeën gesplitst, ieder met een eigen Nederlandse gids. Mijn groep kreeg een jonge gids die negen jaar in Duitsland woonde en kon naast de leuke historische feitjes ook leuk vertellen over het dagelijks leven in Duitsland en hoe de Duitse inwoners dachten over de Tweede Wereldoorlog en de rol hierin van Duitsland. Het was een erg leuke tour en de tijd vloog voorbij. We kwamen aan het einde weer aan bij het startpunt waar de tweede groep ons al stond op te wachten. Hier besloten wij dat iedereen voor zich kon bepalen waar je ging avondeten, het werden de Italiaan en de Mexicaan. Na het avondeten is iedereen naar een cocktailbar vlakbij het hostel gegaan genaamd ‘Que Pasa’. Hier hebben we allemaal een heerlijke cocktail gedronken waarna de groep zich opdeelde in drie groepjes, een groepje dat ging slapen, een groepje dat nog uit ging in een club en een groepje dat een paar drankjes kwam doen in onze suite terwijl we een potje Picolo speelden.


Berlijn foto 12

Berlijn foto 27

Kunst en cultuur
Helaas was Marc deze dag ziek en spendeerde 75% van deze dag in zijn bed. Daarom neem ik (Rochelle) het stokje hier even over. Na het ontbijt besloten we om met z’n alle naar het Topo museum te gaan, een gratis museum met foto’s en verhalen uit de tweede wereldoorlog. Hier zaten best schokkende foto’s en verhalen tussen. Onder het genot van een muffin en een drankje sloten we ons bezoek hier af. De groep werd hier weer gesplitst, een deel van de groep (waaronder ik) wilde nog graag naar het Joods museum, zo gezegd zo gedaan.

We besloten om te voet te vertrekken naar het Joods museum, onderweg kwamen we nog delen van de muur tegen met strip-posters hoe mensen in tijden van de muur van Oost naar West zijn gevlucht. De route bleek meer onverwachte bijzonderheden voor ons ik petto te hebben, zo kwamen we een gigantisch mooie muurschildering tegen.

Eenmaal aangekomen in het museum konden we voor een studentenprijsje naar binnen. We moesten met de trap naar beneden en kwamen in een gang terecht waarin achter glas voorwerpen lagen met een bijzonder verhaal, zo lag er een brief van iemand die smeekte om hulp maar die te laat aankwam, bestek dat door een gehele familie was meegenomen het kamp in omdat er maar 200 gram per persoon aan zilverwaar mee mocht, trouwringen, tekeningen van kinderen en ga zo maar door. De gang leidde naar verschillende ruimtes. De eerste ruimte was een grote kamer waar constant een hard geluid en een flits je lieten schrikken. Een andere ruimte was een donkere kamer waar de dikke stalen deur met een harde klap achter je dicht viel en het enige dat je zag was een spleetje licht 20 meter boven je. Allebei deze kamers geven je een klein beeld van hoe de Joden zich in tijden van de Tweede Wereldoorlog moeten hebben gevoeld.

Buiten was een hofje waar allemaal even grote schuine, een paar meter hoge, blokken op stonden op een schuine ondergrond. Het leek dus recht maar dat was het niet, hierdoor raakte je gedesoriënteerd en liep je constant tegen een blok aan. Als je naar boven keek zag je een kruis, door de lucht die werd geblokkeerd door de hoge blokken, met beplanting er op. Dit symboliseerde de hoop die de Joden moesten hebben om te overleven in de kampen.

Ten slotte was er een lange kamer waarvan de vloer vol lag met kleine stalen ronde platen met de vormen van gezichten. Deze gezichten symboliseren de Joden die zijn omgekomen tijdens de Tweede Wereldoorlog. Het was de bedoeling dat je over deze gezichten heen liep, dit zorgde voor een ontzettende herrie doordat al die stalen platen elkaar constant raakten. Een heel dubbel gevoel dus, je loopt zo over de Joden heen maar je geeft ze wel weer een stem, erg indrukwekkend.
Eenmaal alles gezien te hebben zochten we de rest van de groep weer op en plofte we neer bij het zelfde terrasje als waar we de eerste dag hadden geluncht, hier kon iedereen elkaar vertellen wat we die dag allemaal hadden meegemaakt. Hier voegde Marc zich tevens weer bij de groep.


Berlijn foto 11

Berlijn foto 21

Berlijn foto 41

Berlijn foto 35

Berlijn foto 26

Hofbräu Berlin en een avondje uit
Na een lange dag vol cultuur was het tijd om naar het grote Hofbräu restaurant te gaan waar wij drie tafels hadden gereserveerd. Het was heel simpel gezegd een gigantische vreetschuur met een heerlijke Oktoberfest sfeer, lange houten tafels, Duitse live muziek en de echt serieuze bierpullen met liters bier. Je snapt deze gingen naar binnen alsof het limonade was. De menukaart was ook echt lekker Duits met de bekende Duitse gerechten als grote Schnitzels, Curry würsten en Goulash soep. Na een paar biertjes zat de sfeer er lekker in en werd er luidkeels meegezongen met de Duitse teksten die door de ruimte werden geschreeuwd door het gezellige bandje. Nog een paar biertjes later begonnen enkelingen te dansen en niet veel later stond de halve groep tussen de zwetende Duitsers. Het was een avond om nooit te vergeten!

Eenmaal weer in het hostel kon iedereen zich kort even opfrissen op de kamer en was het tijd om uit te gaan! Een groot gedeelte van de groep verzamelden bij Que Pasa waar nog enkele cocktails werden gedronken. Met een deel van de groep gingen we daarna naar een club genaamd ‘Matrix’, zogenaamd de hipste en grootste club in Berlijn. Groot en hip was het zeker! De wachtrij was tientallen meters lang en als je niet op zijn minst een paar vrouwen in je groep had kwam je echt niet binnen. De club was gigantisch en bestond uit heel veel verschillende zalen, elke met een eigen thema en muziekstijl. Vanuit de whisky-lounge kwam je terecht in een techno zaal. Een deur verder stond je op een dansvloer te springen op top 40 muziek en weer een deur verder knalde de house uit de speakers en stond het strak van de kaakschaatsers. Het was een heerlijke avond en een mooie afsluiter van mooie reis.


Berlijn foto 24

Berlijn foto 18

Berlijn foto 33

The last day
Het leek alsof ik net in bed lag toen de wekker alweer af ging. Tijd voor het ontbijt dan maar! Na rustig even ontbeten te hebben is iedereen teruggekeerd naar de kamers om alle koffers weer in te pakken. Enkele uren later zat iedereen in de binnentuin en waren de kamers weer uitgecheckt. Het was tijd voor de laatste groepsfoto van de vakantie en iedereen trok trouw de rode T-shirts weer aan. Hierna was nog wat tijd om te doen wat je nog wilde doen. Met een deel van de groep zijn we naar de Berlijnse muur met de schilderingen gegaan waar wij ook de eerste dag zijn langsgelopen. Overdag, en met een volle maag, hadden we er toch wat meer belangstelling voor en zijn er flink wat foto’s genomen. We gingen nog even langs een bijzonder ijs winkeltje vlakbij de muur om vervolgens wat souvenirs te kopen vlakbij Checkpoint Charlie om vervolgens tegenover het hostel nog even te lunchen.

Na kort afscheid te hebben genomen van het hostel zijn we met zijn allen teruggegaan naar het vliegveld. Na wat gedoe met de handbagage die de grond steward graag in wilde checken als ruimbagage konden we doorlopen en onze koffers laten controleren bij de douane. Niet veel later konden we het vliegtuig betreden en stond ons een niet-zo-rustige vlucht en te wachten terug naar Nederland. Nogmaals excuus aan al onze medereizigers voor Rochelle haar gil. Rochelle dacht namelijk dat er iemand in haar oor blies en moest daarom even schreeuwen alsof er een bom was ontploft, bleek dat haar oren dicht waren gegaan bij het opstijgen en met landen knapte deze open. Het hele vliegtuig schok en moest vervolgens erg lachen. Eenmaal geland bij Schiphol liepen we met z’n alle naar de bagagebanden om daar afscheid te nemen van elkaar.

Kort om was het een fantastische reis en een hele leuke ervaring! De groep was super leuk samen en ik hoop volgend jaar nog meer mensen te kunnen ontmoeten! Dikke knuffel van Marc <3.

Berlijn foto 19

Berlijn foto 13

Berlijn foto 25